12.08.2009

ในที่สุดวันนี้ก็วนมาถึง
17ปี กับอีก 224วัน ที่เรายังหายใจอยู่
ข้าวที่เธอทำ สามารถทำให้เราเติบโตมาถึงตอนนี้
อร่อยมาก เลยทีเดียว .

17ปีแล้ว....
'ที่ไม่มีคำหวานๆ
ออกจาปากเหมือนแม่ลูกคู่อื่น
หลายครั้งที่..ไม่คุยกันเป็นเดือน
หลายครั้งที่..ไม่เคยกินข้าวด้วยกัน
หลายครั้งที่..ไม่เคยมองหน้ากัน
แต่ก็เชื่อว่า มันก็มีเหตุผลของมัน
แตกต่างกันออกไป ,,
อาจจะเป็นการสอนให้รู้สำนึก ??
ทั้งๆที่ไม่มีคำพูดออกจากปากไป
แต่ก็รู้สึกเสียใจที่"ไม่ได้พูด"

ขอบคุณที่ทำให้รู้จักกับน้ำตา
ขอบคุณที่ทำให้รู้จักกับยิ้ม
ขอบคุณที่ทำให้รู้จักกับเสียงหัวเราะ
ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง :]

ในเวลาที่เราโมโหใส่กัน
แต่ชั้นก็เชื่อว่า,เธอจะเข้าใจ
เพราะชั้นก็เข้าใจ

อยากจะไม่เคยพูดคำว่ารัก
แต่จะบอกว่า "เป็นห่วง"  มากๆ

Ps.
ยังไงเธอก็สำคัญอยู่แล้วแหละน่า ~~..
ดูแลสุขภาพด้วยน๊ะแม่ ><.
อยากกินไร เดี๋ยวไปฉลองย้อนหลังน๊ะ